Aç, herkese, açabildiğin kadar sineni; ummanlar gibi olsun! İnançla geril ve insana sevgi duy; kalmasın alaka duymadığın ve ve el uzatmadığın bir mahzun gönül!..

İyilikleri iyilikleriyle alkışla; inanmış gönüllere mürüvvetli ol, münkirlere öyle yumuşak yanaş ki; kinleri nefretleri eriyip gitsin ve sen soluklarında daima Mesih ol!...

Yolların en renklisinde, ve beyanları  en  çarpıcısıyla, göklerde alışverişinde  bir  yüce  rehberin arkasında olduğunu unutma! Unutma ve bu hususların birtekine bile sahip bulunmayanları düşünüp insaflı ol.!

Kötülükleri iyilikle sav; görgüsüzce muamelelere aldırış etme! Herkes davranışlarıyla karakterini aksettirir. Sen müsamaha yolunu seç ve töre bilmezlere karşı alicenab ol!..

Sevgiyi sevip düşmanlığa düşman olmak, inançla coşan bir kalbin en mümeyyiz vasfıdır. Herkesden nefret ise, ya gönlü şeytana kaptırmışlık yada bir cinnet eseridir. Sen insanı sev; insanlığa hayran ol!...

Hakk'ın sana karşı muamelesini ölçü kabul edip, halka karşı öyle davranmalısın. O zaman halk içinde halkla beraber olur, her iki yalnızlığın vahşetlerindende kurtulursun...

Yaratıcının nazarında ne olduğunu ona ayırdığın yer ile; halk katındaki mevkiinide, onlara karşı olan tavırlarınla tartıp değerlendirebilirsin. Hak'tan bir lahza gafil olma! Ve "insanlar içinde insanlardan biri ol!..."

Sakınıp bir kere dahi olsa, nefsin hakemliğine düşmemelisin; zira ona göre senden başka herkes mücrim, her fert de talihsizdir. Bu ise en doğru sözlünün beyanında şahsın helakı demektir. Sen nefsine oldukça sert, başkalarına da karşıda yumuşaklardan yumuşak ol!...

Hasılı insanlar içinde sevgi ve itibarını korumak için, Hak için sev! Hak için nefret et! Ve gönlü Hak'ka açık bir insaqn ol!..